Archief: augustus 2005

Ullrich reed subliem, maar het was niet genoeg!

Het is geen verrassing dat Jan Ullrich vandaag de tijdrit won. Hij was immers de gedoodverfde favoriet. Nerveus en gespannen kwam de roodharige Duitser aan de start en hij reed een sublieme race. Niemand had anders verwacht. De vraag was alleen; maakt hij zijn achterstand op Leipheimer goed? Eén minuut en 26 seconden. De Amerikaan is niet zo’n goede tijdrijder als de Duitser, maar zeker geen slechte. Hij behoort in die discipline tot de betere renners, zoals bijna alle Amerikanen. Daarom verloor hij wel van Ullrich en moest hij zijn landgenoot Julich ook nog voor laten gaan, maar hij hield de schade beperkt tot 54 seconden.

Daarom start de Amerikaan (foto) morgen in de vrij vlakke slotetappe naar Bonn in de gele trui met een comfortabele voorsprong van 31 seconden op de nieuwe bezetter van de tweede plaats in het algemeen klassement: Jan Ullrich. Die voorsprong laat Leipheimer met zijn sterke en eensgezinde Gerolsteiner-ploeg zich niet meer afpakken. Ik word eigenlijk steeds nieuwsgieriger waarom Leipheimer bij Rabobank zo slecht uit de verf kwam? Net als McEwen en net als Luttenberger, de Oostenrijker, die ook enkele seizoenen voor Rabobank reed. Luttenberger reed vandaag een uitstekende tijdrit binnen de eerste tien.

Lees verder

22 augustus de geboortedag van …

Jef van de Vijver (1915, overleden 20.02.2005)

Foto: archief Wim van Eyle

Het zal je maar gebeuren! Je wordt twee jaar achter elkaar wereldkampioen sprint bij de amateurs, een succesvol bestaan als beroepsrenner lacht je toe en dan breekt de Tweede Wereldoorlog uit, die het internationale wielrennen zes jaar lang bijna volledig lamlegt. Dat overkwam Jef van de Vijver, de in februari van dit jaar overleden sprinter. Lees zijn verhaal in Wielerhelden van Oranje

Gert Bongers (1946)

Gert was een echte hardrijder die uit het niets in 1967 wereldkampioen achtervolging bij de amateurs werd. Bij de profs vond hij het helemaal niks en hij stopte al snel met de wielersport. Gert had nog een ander talent: zaken doen. Hij pakte alles aan, werkte dag en nacht en stopte toen hij binnen was. Hij woont al jaren op Curaçao en hij werkt nog een beetje voor zijn plezier. Ook zijn verhaal staat in Wielerhelden van Oranje

Wil de Vlam (1947)

Deze in Sambeek geboren Brabander was zes jaar beroepsrenner. In dienst van de Frisol-ploeg van Piet Libregts reed hij in 1974 de Tour de France. ‘In de negende rit ging het vlammetje helemaal uit’, schreef Wim van Eyle in De Nederlandse renners in de Tour de France. De vlam van z’n carrière doofde daarna langzaam bij steeds onbeduidender ploegjes. Wat is er van Wil geworden?

Theo Bos (1983)

Foto: archief Wim van Eyle

Wie Theo Bos op de piste aan het werk ziet, komt onder de indruk. Wat een persoonlijkheid straalt die jongen uit. Wat zijn introverte, bescheiden broer Jan mist, dat heeft hij in overvloed. Hij is nu net zo goed als de beste sprinters, maar hij gaat ze in de komende jaren allemaal overvleugelen. Mijn hoop is echter – en hiermee schop ik mijn goede vriend Jan Derksen snoeihard tegen de schenen – dat Theo het op de weg gaat proberen. In snelheid hoeft hij niet voor Petacchi en McEwen te wijken, maar hij heeft het charisma van Mario Cipollini. En dat is voor een sprinter net zo belangrijk als pure snelheid.

Lees verder

Een prachtige finale. Smullen geblazen!

Een mooie etappe in beestenweer. Het was zwaar, loeizwaar. Enerzijds vanwege het slechte weer, maar anderzijds ook vanwege het parcours. Twee gemene beklimmingen in de slotfase. De naam van de eerste col zegt al genoeg: Notschrei. Nou een noodkreet heb ik niet gehoord, maar in de ploegleidersauto’s waarschijnlijk wel. Het was afgrijslijk afzien. De vier, met Rabobankrenner Rory Sutherland (foto), voorop mochten lang hoop hebben. Als je bijna elf minuten voorsprong hebt dan ga je zitten rekenen. Naar je toe rekenen. Maar het was lang en ver en de omstandigheden waren slopend. De voorsprong smolt als boter in de zon, riep de speaker en hij had gelijk. Toen de groep onder leiding van Gerolsteiner en Liquigas eindelijk ging rijden, ging het rap. Vooraan moesten Barredo en Mueller lossen en Sutherland van Rabobank kon met de grootste moeite het wiel houden van Gustov, de Oekraïner in Italiaanse dienst. Vlak voor de top van de Notschrei brak de Australiër en spoot de Madrileen Alberto Contador langs hem op weg naar Gustov. Hij gunde de man uit Kiev de punten, maar daarna was het over met de collegialiteit. Omlaag, voluit rammen voor de ritzege. In het peloton verrichte Ronny Scholz fantastisch werk …

Lees verder

En ineens was Smeets er weer!

Ik ben één keer tijdens een vakantie in het Schwarzwald geweest. Lang geleden en we waren op doorreis naar Italië. We kampeerden op een camping bij Freiburg in de buurt en het was een verschrikking. Nog nooit zo veel regen meegemaakt en het was onbeschrijflijk koud voor midden juli. En dat in een prachtig landschap. Op dagen dat het de hele dag regent heb ik sindsdien een Schwarzwald-gevoel en dat heeft niets met taart te maken. Dat gevoel had ik vandaag weer bij het kijken naar de etappe in de Deutschland Tour. Even na twee uur de tv aangezet en ineens was Mart Smeets er weer. Het lijkt me te veel eer om te veronderstellen dat ik dat met mijn slogblog van 16 augustus op mijn geweten heb, want ik zal niet de enige zijn geweest die zich daarover kritisch heeft uitgelaten. Helaas maakte de anchorman van Studio Sport het Schwarzwald-gevoel bij mij nog erger door onophoudelijk over die regen te zeuren. Renners zeuren niet, die fietsen en proesten en rochelen, maar ze zeuren niet. Dat laten ze aan Smeets over. Renners weten

Lees verder

21 augustus de geboortedag van …

Keetie Hage (1949)

Als Leontien van Moorsel er niet geweest was, dan was deze`fantastische sportvrouw veel bekender gebleven. Ze was in haar tijd een fenomeen, die 6 wereldtitels en 26 nationale kampioenschappen op haar naam bracht. Uiteraard staat het levensverhaal van De Keet met hoofdletters in Wielerhelden van Oranje

Erik Dekker (1970)

Samen met Michael Boogerd is hij al jaren het boegbeeld van de huidige Nederlandse wielersport, hoewel de jonkies hevig aan zijn stoelpoten knagen. Hij is vandaag 35 jaar geworden en dat is een behoorlijke leeftijd voor een wielrenner. Hij is echter nog lang niet versleten en hij heeft al laten weten nog een vol seizoen door te gaan. Hij heeft een merkwaardige carrière achter zich. Al in 1992 was hij beroepsrenner, maar hij brak pas in 2000 door naar de top. De modale prof was ineens een winnaar. Ik hoop ooit nog eens van hem te vernemen hoe dat nou kon? Wat is er mentaal aan hem veranderd? Zijn hoogtepunt is ongetwijfeld zijn overwinning geweest in Parijs-Tours van vorig jaar. Niet de overwinning zelf, maar de wijze waarop was van een ongeevenaarde klasse. Wel dramatisch dat hij een dag voor zijn verjaardag zijn sleutelbeen breekt.

Lees verder

Maxim Iglinskiy is de naam!

Hij heet Maxim Iglinskiy en hij komt uit Kazachstan, net als Alexandr Vinokourov. Deze Iglinskiy schreef vandaag geschiedenis voor dat verre, grote en onbekende land dat tientallen jaren anoniem deel uitmaakte van de Sovjet Unie. Hij won de sprint van een kopgroep, waaruit Maarten den Bakker en Nico Mattan in de slotklim waren weggevallen. Deze keer wist de kopgroep wel uit de greep van het peloton te blijven. Dat kwam in feite door de goede samenwerking van 9 renners uit 9 verschillende ploegen. Bobby Julich probeerde 3 kilometer voor de streep nog uit te breken, maar onder aanvoering van de snelste man, de Italiaan Ballan, werd zijn poging gecounterd. Daarna ging de Belg Van Den Broeck de sprint aan en hij bleef tot in de laatste meter voorop. Daar werd hij geklopt door de Kazach.

Het was een vrij vlakke etappe met twee beklimmingen van de 3e categorie.

Lees verder

Wat heeft ballet in godsnaam met wielrennen te maken?

Gisteravond zat ik te zappen en op België 1 viel ik midden in een speelfilm. Billy Elliot heet die en ik had hem al eens gezien. In plaats van door te zappen bleef ik gefascineerd kijken. De film gaat over een jongetje van elf jaar in een klein mijnwerkersstadje in Engeland. Rauw en bekrompen volk dat zich behalve met hard werken bezighoudt met voetbal, boksen en the pub. Billy is de jongste zoon in een gezin, waarvan de moeder is overleden. Hij woont in een klein bedompt huisje met zijn vader, zijn broer en zijn oma. Er is een mijnwerkersstaking aan de gang en heel treffend wordt de uitzichtloosheid van dat bestaan blootgelegd. In hetzelfde gebouwtje waar de boksschool is gevestigd, waar Billy van zijn vader tegen zijn zin naar toe moet, is een balletlerares bezig met een groepje meisjes. Billy kijkt er naar en hij wordt gegrepen door de dans. Daarna zien we de ontwikkeling van zijn talent en zijn strijd om zich uit dat milieu te knokken en naar de Royal Ballet School in Londen te gaan. Dwars tegen de ongeschreven wetten van zijn omgeving en de vooroordelen in zet hij door. Puur op karakter. De film eindigt met het glorieuze optreden van de volwassen Billy in Het Zwanenmeer.

Wat heeft dat in godsnaam met wielrennen te maken?

Lees verder

20 augustus de geboortedag van …

Toni Bergmans (1932)

In 1956 haalde Kees Pellenaars hem bij zijn Locomotief-ploeg. Hij reed een verdienstelijke Ronde van Nederland, maar de Giro d’Italia was iets te hoog gegrepen voor de renner uit Aalst. Hij reed daarna nog vijf jaar bij de beroepsrenners.

Met twee overwinningen in criteriums en tal van ereplaatsen beeindigde hij in 1961 zijn wielerloopbaan. Wie weet hoe het Toni verder in het leven vergaan is?

Foto: archief Wim van Eyle

Lees verder

Jan Houterman over Frits van Bindsbergen

Jan Houterman reageerde gisteren op mijn stukje over de toen 45 jaar geworden Frits van Bindsbergen. Hierbij een kleine aanvulling:

"Mijn reactie van gisteren klopt gedeeltelijk. Het was niet in de Ronde van Vlaanderen, maar in de Omloop Het Volk 1985. Frits ontsnapte al vroeg in de koers met Alain Desaever en bouwde maximaal 21 minuten (!) voorsprong op. Helaas werd hij op de Muur van Geraardsbergen voor een live tv-publiek ridder te voet met nog maar twee minuten voorsprong. Ook dan ben je een beetje een schlemiel, toch?"

Naschrift Fred: ‘Schlemiel is een jiddische benaming voor iemand die altijd pech heeft. Maar het jiddisch kent nog een ergere benaming, namelijk nebbisj. Het verschil tussen een nebbisj en een schlemiel kan ik uitleggen met een grapje: Een schlemiel is iemand die alles laat vallen en een nebbisj is iemand die het dan voor hem opraapt. Frits van Bindsbergen heeft inmiddels met zijn prachtige sportzaak in Arnhem aangetoond dat hij noch een schlemiel noch een nebbisj is. Trouwens iedereen die in deze prachtige sport wereldkampioen wordt, heeft iets groots gepresteerd!

Lees verder

Bennati behaalt tweede ritzege!

Deze 5e etappe was ondanks wat degelijk klimwerk een zeer vlakke vergeleken met die van gisteren. Zes man gingen op avontuur en ze pakten een maximale voorsprong van 6 minuten en 10 seconden. De Italianen Moreni, Cioni en Bertolini, de Spanjaard Barredo, de Duitser Voigt, en de Zwitser Tschopp moesten daarna terrein prijsgeven. Christian Moreni (foto) probeerde het alleen, maar het lukte niet om alleen vooruit te blijven. Het werd op het laatst heel spannend of ze zouden worden teruggehaald. Dat lukte pas in de laatste kilometer. In de massaspurt behaalde Daniele Bennati zijn tweede zege. Veel meer is er niet over deze rit te vertellen, behalve dat Bram Tankink vanmorgen door een hinderlijke keelontsteking niet aan het vertrek stond. De aangename verrassing van de eerste dag zakte gisteren volledig door het ijs, maar met een etappezege en drie dagen drager van de leiderstrui mag hij terugzien op een zeer geslaagd optreden.

Lees verder

19 augustus de geboortedag van …

Cees Paymans (1929)

Deze Tilburger komt uit een echte wielerfamilie. Hij was een meer dan verdienstelijk amateur, maar hij werd nooit beroepsrenner. Hij hield het bij de categorie der onafhankelijken. Met een onafhankelijkenlicentie mocht je in die tijd zowel bij de amateurs als bij de profs rijden. Cees heeft dat zes jaar gedaan. Helaas kwam hij niet verder dan ereplaatsen. Wat is er van Cees geworden? Weet iemand dat?

André Gevers (1952)

Een geweldige klasbak deze coureur uit Schijndel. Maar ook een onafhankelijke geest die moeilijk in een ploeg was in te passen. Peter Post wist ook niet zo goed raad met hem en daarom is zijn carrière niet geworden wat er gezien zijn talent in zat. André was in 1975 wereldkampioen bij de amateurs op de weg, daarom staat zijn volledige verhaal in Wielerhelden van Oranje

© T&T Tekst & Traffic

Gerard Veldscholten (1959)

© T&T Tekst & Traffic

Een geweldige renner deze man uit Oldenzaal. Hij was echter geen winnaarstype, hoewel zijn palmares gezien mag worden. Hij was een jongen voor het zware werk en daarom debuteerde hij al op 23-jarige leeftijd in de Tour, waarin hij zes keer startte en ze allemaal uitreed. Gerard woont met zijn gezin nog altijd in Oldenzaal, maar hij werkt als fietsenmaker in Deventer. Zijn belangrijkste wapenfeit was zijn overwinning in de zware Ronde van Romandie in 1988. Gefeliciteerd Gerard met je 46e verjaardag!

Lees verder

Ullrich gokte en verloor!

De koninginnenrit is doorgaans de rit van de waarheid waarin het klassement wordt gemaakt. De rit van vandaag in de Deutschland Tour was daar geen uitzondering op. Met een sterke winnaar in de persoon van Levi Leipheimer, de Amerikaan die bij Rabobank nooit kon imponeren. Hij reed ze er in de finale allemaal af. Die finale speelde zich af op de flanken van de onbarmhartige Rettenbachferner, een Alpencol van 2600 meter met een gemiddeld stijgingspercentage van 15 en tevens de hoogste klim van het jaar op de ProTour-kalender. Aan de voet van die beul werden de drie man teruggepakt die al vroeg op de dag aan een lange ontsnapping begonnen waren. Toen de klim begon was Axel Merckx de eerste aanvaller.

Lees verder

18 augustus de geboortedag van …

Piet van Nek (1916, overleden 13.03.1961)

De grootste prestatie van Piet van Nek was zijn optreden in het wereldkampioenschap van 1938 in Valkenburg. Hij werd in de stromende regen vierde in een loodzware koers die slechts door tien renners werd uitgereden. In datzelfde jaar debuteerde hij in de Tour. Het werd geen succes. Zijn verdere carrière, die geremd werd door de tweede wereldoorlog, wordt gekenmerkt door veel ereplaatsen en weinig overwinningen. Piet van Nek was waarschijnlijk geen rappe.

Foto: archief Wim van Eyle

Jan van Vliet (1933)

De Rotterdammer Jan van Vliet was een sterk amateur die het als beroepsrenner niet waar kon maken. De vierde plaats in de Grote Scheldeprijs in 1959 was zijn beste prestatie. Wat heeft Jan daarna gedaan? Wie weet het?

Frits van Bindsbergen (1960)

Foto: archief Wim van Eyle

Van alle Nederlandse wereldkampioenen was Frits de meest schlemielige. Als lid van de Nederlandse tijdritploeg, die in 1982 in Goodwood de wereldtitel behaalde, stond hij niet op het erepodium. Lees het hele verhaal van Frits in Wielerhelden van Oranje

Peter Hoondert (1961)

Deze blonde Zeeuw was vijf jaar lang beroepsrenner en in die jaren stond hij steeds onder contract bij PDM. Hij zal een gewaardeerd helper zijn geweest, want zijn palmares vermeldt slechts drie overwinningen. Hoe gaat het tegenwoordig met Peter Hoondert, die in hetzelfde dorp is geboren als Jan Raas? Als u het weet, geef het dan even door!

Lees verder

Uit de bibliotheek van Wim van Eyle …

EEN-HALVE-EEUW WIELERSPORT

door George J.M. Hogenkamp

“Dit boek is waarschijnlijk in 1917 of 1918 uitgekomen en het behandelt de periode 1867-1917. Een van de bijzonderheden van deze klassieker onder de wielerboeken is het feit dat Hogenkamp dit werk in eigen beheer heeft uitgegeven. Dat is dapper want dat betekent dat hij er een smak geld in heeft gestopt en een groot financieel risico heeft genomen, want de oplage heeft ergens tussen de 500 en 800 exemplaren gelegen. Dat is de reden waarom dit boek nu zo zeldzaam is en daardoor helaas onderhevig aan forse prijsopdrijving.

Een andere bijzonderheid wordt gevormd door de advertenties die er in zijn opgenomen. Dat was in die tijd gebruikelijk, maar niet altijd een verrijking. In dit boek zijn ze echter prachtig afgedrukt en ze geven een fantastisch beeld van die tijd. Verder zijn de foto-illustraties qua lithografie van hoge kwaliteit, waardoor ze zeer goed te reproduceren zijn. De originele foto’s zijn uiterst zeldzaam als ze nog te vinden zijn. Door de kwaliteit van de lithografie kun je ze echter uitstekend uit het boek scannen en als illustratie weer in andere boeken of tijdschriften plaatsen.

Het boek beschrijft renners, wedstrijden en andere wielerzaken die toen van belang waren. In het beschrijven van de renners was Hogenkamp geen ster, dat zijn vaak heel kleine stukjes en daar heeft hij niet veel van gebakken. De overige beschrijvingen zijn daarentegen erg goed, zeker als je ze plaatst in de tijd waarin het geschreven is. Zo beschrijft hij bijvoorbeeld dat er in Groot Britannie een nieuw soort band is uitgevonden, waarmee de Britse renners prompt heel succesrijk werden. Dat blijkt dan de eerste luchtband te zijn geweest, die ontwikkeld is door ene meneer Dunlop uit Schotland. Daar gaat hij goed op in en de detailinformatie is kostelijk.

Hogenkamp was een fenomeen. Hij kende alle ins and outs van de wielersport. Het was een journalist en hij woonde in Maarssen bij Utrecht in een soort vakantiehuis volgestouwd met boeken, tijdschriften en alles wat hij interessant vond. Het was een man die enerzijds heel solitair was, hij leefde ook alleen, maar anderzijds zat hij in allerlei besturen waardoor hij altijd uitstekend geïnformeerd was. Ik zou hem daarom geen journalist willen noemen, maar meer een chroniqueur, een geschiedschrijver. Uit alles wat ik over hem gehoord en gelezen heb is hij mij bijgebleven als iemand die op een voetstuk mag worden geplaatst als één van de iconen van de Nederlandse wielerliteratuur.”

Tot volgende week!

Wim van Eyle

Lees verder

Pozzato krijgt koekje van eigen deeg!

Vandaag werd de langste etappe van deze Deutschland Tour verreden, die onder meer langs de westelijke oever van de Chiemsee voerde, waar de renners aan de voet van de Beierse Alpen zijn aangeland. Morgen staan die op het programma en daarom had het peloton weinig trek om al vroeg diep in de beugel te gaan. De Venezolaan van Baskische afkomst Unai Etxebarria ging er na 50 kilometer vandoor en men liet hem gaan. Door in zijn uppie iets harder te fietsen dan de groep bouwde Unai meer dan 14 minuten voorsprong op. Een kloof die in razend tempo werd gedicht toen de groep in de finale echt ging fietsen. De oranjeman van Euskaltel zat

Lees verder