
Gisteravond laat bereikte mij het bericht dat Patsi Willekes is overleden. Geheel zoals je dat van Patsi kon verwachten in een ver land. Brazilië in dit geval, maar het had ook in Australië, Canada of El Salvador kunnen zijn, want de Pats is overal geweest. Ondanks het feit dat hij bijna 77 jaar was, reageerde ik geschokt, want ik heb zelden zo’n vitale en viriele man ontmoet. Toen ik een jongetje was van een jaar of twaalf was hij mijn idool. Een prachtige wielrenner die zes jaar lang tot de smaakmakers van het toen zeer bloeiende Amsterdamse wielrennen behoorde. Hij was een groot talent zowel op de weg als op de baan, maar ik betwijfel of hij een goed beroepsrenner zou zijn geweest. Hij kon niet …
… langdurig en doelgericht met iets bezig zijn. Het leven was voor hem een oceaan en het maakte hem niks uit waar hij aanspoelde. In 2001 kwam ik hem weer op het spoor en ik maakte een interview met hem voor Wieler Revue. Die avond heeft hij mij zijn hele leven verteld. Het was lachen en huilen. Wie niet verder nadenkt zal hem een onverbeterlijke avonturier noemen, maar dat was hij niet. Hij was een man die enerzijds hunkerde naar geborgenheid en liefde, maar anderzijds steeds terugschrok voor de verantwoordelijkheid die dat met zich meebrengt. Hij heeft honderden relaties gehad over de hele wereld en iedere vrouw was direct de ware voor hem met wie hij de rest van zijn leven wilde doorbrengen. Maar als het te dicht bij hem kwam dan kreeg hij het Spaans benauwd en maakte hij weer de pleiterik, zoals ze dat in Amsterdam zeggen. Rust zacht, Pats en bedankt voor de mooie wielermomenten die je me lang geleden hebt bezorgd.
Lees ook:ARD noemt Marcel Kittel in dopingaffaire
Lees ook:Babyboom bij Rabobank
Lees ook:Wie verslaat Cancellara in E3-Prijs?
Lees ook:Bauke Mollema kan vierde Noorse zege niet voorkomen
Lees ook:De tien grote meneren van de Tour de France 2011 (6-10)
Heb jij Wielrennen.Blog nog steeds niet toegevoegd aan je Google homepage of Reader? Klik hier!
Het is gek om je vader zo ineens te moeten missen, en missen zal ik hem altijd doen. Ik wil graag de mensen hier bedanken voor het plaatsen van het bericht. Als er mensen zijn die contact willen opnemen kunnen ze dat via mijn mail adres doen : chrizza@wanadoo.nl
, C.G. Willekes
Lieve Patsi, als je kleine zusje was ik altijd zo ontzettend trots op je als we samen in Amsterdam liepen, iedereen kende en je was een soort superstar toen . Ik hoor onze mamma je nog aanmoedigen in het Olympisch Stadion. Patsi je hebt je losgemaakt uit het peleton, goede rit verder.
Er is niet alleen een wielrenner overleden, maar wat het publiek niet weet, ook een fijne oom en familieman.
Tot ziens in de volgende cyclus!!
Patty Willekes
Zo onverwachts op een vacantietrip overleden, wat een schok voor de family. het is niet te bevatten. Helemaal alleen daar weken gelegen in een ziekenhuis. Heb hele leuke herinneringen aan hem, vooral de tijd dat hij met zijn broer Rinus op de racefiets trainde. Wij zullen hem nooit vergeten.
dag lieve pappa… ik weet dat je niet bang was voor de laatste, grote reis, en kan me zo voorstellen dat je dit allemaal meeleest, met een grote grijns op je gezicht, happy en rustig. we zien elkaar weer terug, schat.
ciao for now,
karla
Op verzoek van de familie deel ik mee dat de begrafenis van Patsi Willekes plaatsvindt op dinsdag 8 november om 11.00 uur op de Begraafplaats Almere Haven – Oosterdreef 15 – 1357 DK Almere.
Alhoewel we een leven lang op verre afstand hebben geleefd,bleven de Willekes harten en zielen toch altijd sterk met elkaar verbonden.
Ik hoop dat nu papa en jij weer met elkaar verbonden zijn,samen op een fietsie in de hemel.
Will always love my father’s dear brother!!
Nicole
Oom,
Je grootste en eenzaamste klim ooit.
Rustig aan!
Jaap
Lieve oudste broer en oom,
Nu was jij de volgende in de afvalrace van de familie Willekes-Cobelens.
Zo is aan deze lange zoektocht een einde gekomen en keer je terug in de schoot van de familie.
Rust zacht!
Maarten, Arno, Annette
Lieve Pats,
ik heb altijd gedacht dat je minimaal 150 jaar zou worden, ik heb nog nooit zo’n vechter meegemaakt. Ik heb medelijden met je collega-wielrenners van toen, je zal ze heel veel pijn hebben gedaan als je weer eens demareerde. Niemand kon je terug halen, ook nu niet. Je bent ontsnapt voor de laatste keer. We zien je wel bij de finish.
Ik hou van je.
Je neefje
Een maand geleden is allang geen nieuws meer voor Nederland, het is voor de wereld al weer een poos geleden, wij als familie missen je steeds meer, het verdriet gaat komen, gisteren vroeg er nog iemand, was dat familie van je die Patsi, want daar heb ik de ronde van de vismarkt mee gedaan, voor ons is het rauwe pijn, we denken en huilen elke dag om onze stoere sterke vader, broer en oom,Hopelijk heb je het naar je zin bij de familie boven, liefs, je familie van hier.
Wij als familie willen iedereen bedanken die de laatste ronde van Patsi Willekes hebben bijgewoond. Jullie steun en bloemen hebben het ons als familie wat draaglijker gemaakt. Bedankt voor de vele bloemen, emoties en lieve woorden, namens Pats, gegroet en tot de volgende cyclus. Familie Willekes
Sorry to bother you all with this note, but I am trying to get in touch with Nicole Willekes-Hosn. If you know her, could you please ask her to get in touch with me at pkardinaal@yahoo.com or at my cell # 661-343-0434. I am an old friend of her. Thank you all for the help and my condolence on the passing of Mr. Willekes.
Het is nu al bijna vier maanden geleden dat mijn broer is overleden. Ik mis hem, het is heel onwerkelijk dat hij er niet meer is. Hij ging op vakantie, dat vond hij heerlijk, op reis gaan. Ik zag hem nooit meer terug in dit aardse. Ik heb er het heel moeilijk mee dat ik hem niet meer heb gezien. Alleen een dichte kist. Niet even een kus op zijn mooie kop, zijn mooie handen niet meer gestreeld. Lieve Patsi ik hoop dat alles goed is daarboven, als er een boven bestaat. Lieve Patsi ik hou van je en ik brand altijd een kaarsje bij je foto. Veel liefs van je zusje.
Gisteren werd ik zestig. Ik heb mijn verjaardag aan de Amstel gevierd. Daar waar de “carriere” van Patsi begon. Op de Weesperzijde aan de Amstel. De rivier stroomt nog steeds. Alles gaat door. Het wordt weer lente. Merels zingen weer. De bomen hebben het mysterieuse in zich. Nog even en hun leven begint weer. De zon is ook weer present. Hij laat zijn stralen schijnen over ons. Warme stralen die leven brengen. Fiets op die stralen naar de hemel lieve broer. Verlaat dit aardse. Eens zullen wij elkaar weer ontmoeten. Ik zou eigenlijk een mooi gedicht willen schrijven, maar een dichter ben ik niet. Wel ben ik dichter bij jou. Nog even en dan laat ik je los, ga maar. We gaan allen onze eigen weg. Het leven houd zijn wonderen verborgen. Een schrijver gaat er niet verloren in mij. Maar over anderhalve maand leggen alle vogeltjes weer een ei. Eigenlijk vind ik dat wel fijn, ook al doet het nog wel pijn. Hoe moet je dit eindigen, maar ik denk dat het vanzelf wel komt. Het einde, maar ook weer een mooi begin. Als je oud wordt krijg je haar op je kin.
Lieve Patsi, het was me het jaar wel sinds je er niet meer bent. Niet alleen jij bent naar de andere dimensie gegaan maar ook Ton, Rob zijn broer is daar naar toe gegaan. Binnen een jaar zijn we allebei onze broer verloren. We houden van jullie en hopen dat jullie ons zullen helpen om nog een heel lang en gelukkig, gezond leven te hebben. Dag familie in de andere dimensie.
Wat een mooie verhaaltjes over Patsi.
De rust is al een tijdje terug gekeerd in de Familie. Je blijft iemand die overleden is op sommige momenten natuurlijk wel missen, maar je gaat door met je leven.
Ik moet zeggen dat het verhaaltje van Karla willekes, met als slot haar op je kinm, precies is hoe ik wil leven. Niet alles zo serieus nemen. Je kan wel je hele leven over de doden praten en denken, maar het is veel leuker om dat niet te doen. Het is veel leuker om dat af en toe te doen. Dan kun je gewoon veel leuke dingen doen, zonder dat je altijd maar depri en in rouw bent.
Dus het eind is een mooi begin en als je ouder wordt krijg je haar op je kin.
Ik zat z”on beetje te surven op internet , en opeens kwam ik jullie tegen ,heel fijn.
In de 50 jaren heb ik als amateur met patsy gefietst, eveneens was ik bevriend met Rinus,
Patsy en ik lieten onze pakken maken bij Jac Cobelens op de Overtoom 225 , het was een fijne tijd. Ik herinner mij nog het lievelingetje van Patsy (zijn kleine zusje)
ik kwam vaak bij jullie thuis aan de weesperzijde dus bij pa in de schoenmakerij .
Ik schrijf jullie nog wel eens , Groetjes .
Groetjes : Will Leeners.
Hallo Will, leuk dat bericht van je. Dat mijn broers nog niet vergeten zijn. Haantje is in 1990 overleden. Was altijd heel leuk op de Weesperzijde he. Jac Cobelens, mijn oom is ook al jaren niet meer onder ons. Ik herinner me die kleermakerij ook nog. En die mooie maatpakken die Pats liet maken. Fred, Jac zijn zoon woont nu in Florida en Jac jr. is dit jaar overleden. Alles gaat voorbij. Neem eens contact op met me, mijn mail adres is kafjewil@orange.nl Groeten van het kleine zusje.
Ik vond het leuk dat ik uw bericht las op de site, waarin je zegt dat je mijn man gekend hebt, Rien ( Haantje) helaas te vroeg overleden, maar mijn kinderen en ik hebben hele mooie memories aan hem.
Ans Willekes
Hallo Ans,
Ja ik heb Rinus heel goed gekend ,hij was eigenlijk een goeie vriend van mij ,plotseling zijn wij elkaar uit het oog verloren zo omstreeks 1956 . Ik moest in dienst,dat gaat zo dan raak je elkaar kwijt.
Ik heb de familie leren kennen door Patsy daar heb ik jaren mee gefietst en getraint ,
ik kwam vaak bij de familie overhuis . Ik zie zijn vader nog zitten achter de schoenmakersleest aan de Weesperzijde , ook zijn moeder broers o.a Rinus en zijn zusje heb ik goed gekend .Achter de schoenmakerij woonde ze en het was er altijd gezellig.
Met Rinus heb ik nog gewerkt bij Werkhoven aan de Westerstraat. Ook Jack Cobelens heb ik goed gekend,Patsy en ik lieten daar onze pakken maken .Overtoom 225.
Overigens heeft Rinus ons jong verlaten heb ik begrepen.
Je hoort nog eens van mij , of als je vragen hebt ?
Vriendelijke groet : Willy Leeners.
Hallo Willy Leeners, leuk dat je heb gereageerd. Laat eens je mail adres achter, dan kunnen we contact met elkaar opnemen. Wij, onze Willekes familie, vinden het heel fijn dat er nog een reactie op deze site komt. Leuk te horen dat je het zo gezellig hebt gehad bij ons thuis op de Weesperzijde. Wij hebben ook hele fijne herinneringen daar aan. Groeten van het kleine zusje.
Mijn Email adres is w.leeners@zonnet.nl
———————
Helaas op dit moment in renovatie , julie horen van mij als alles weer oke is .
Daaaaaag ,
Groet Will.
Ik ben er weer , jullie horen weer van mij ,
Daaaaag Groetjes Will.
Hallo Willy, leuk dat je reageerde. Ik weet niet goed wat ik nu moet schrijven, begin jij maar met herinneringen ophalen, oke? Heb vandaag mijn 62ste verjaardag gevierd, Ans, van Haantje was hier ook. Spreek je later. Groeten van het “kleine zusje”.
????????????????????????????????????????????
W.
Mijn vader vertelde altijd de mooiste verhalen over zijn jeugd .’
Jack Cobelens is in Februari 2007 overleden in Florida .
Ik ben kleine Jacky zoals ik vroeger werd genoemd , ik woon in florida met mijn vrouw Pamela en ik ben nu 57.
Hallo Jacky Cobelens, leuk dat je een berichtje op deze site hebt gezet. Ik ben je achternicht ook al 62 haha. De dochter van tante Annie, de zuster van je grootvader Jac.Cobelens, de ouwe kleermaker van de Overtoom in Amsterdam. Ik hoorde verleden jaar al dat je vader was overleden. Ik hield veel van hem en van je moeder, die grote mooie vrouw Thea. Veel liefs van mij, je spreekt/schrijft trouwens nog goed nederlands. Als je wil kan je me mailen. kafjewil@orange.nl bye bye liefs van karla.
geachte familie ,
onlangs vernam ik dat jack cobelens omstreeks de jaren 2005 nog een poosje in amsterdam is geweest , is dat zo ?
als dat zo is ,is het jammer dat ik hem dan niet ontmoet heb , ik liet vroeger mijn costuums maken bij jack , overtoom 225 .
ik heb ook zijn vader nog gekend .
groet ,
w.leeners@zonnet .nl
Dit is mijn nieuwe email adres,
vriendelijke groet. W.L
27 februari 2012 om 20:13
willyleeners@gmail.com