In memoriam Charly Gaul (1932-2005)

Vandaag is Charly Gaul overleden, twee dagen voor zijn 73ste verjaardag. De Luxemburgse Engel der bergen die in 1958 de Tour de France won als kopman van de Nelux-ploeg, bestaande uit vier Luxemburgers en acht Nederlanders. Het zag er lang naar uit dat het hem wederom niet zou lukken, maar in de 21e rit van Briançon naar Aix les Bains vonden de weergoden het tijd om de kleine man uit Esch-zur-Alzette een beetje te helpen. Het werd een dag met bliksem en regen, kou en storm en dat was het weertype waar Gaul zich helemaal senang bij voelde. Op zo’n dag kon hij alles en zijn …

… naaste concurrenten Bobet, Anquetil en Bahamontes verloren tientallen minuten op de onverstoorbaar omhoogdansende Luxemburger. Er zijn meer renners geweest die in dat soort weer tot grote hoogte stegen, maar ze zijn zeldzaam. Gaul won ook twee keer door een bergetappe in strontweer de Ronde van Italië en zijn erelijst is van een grote schoonheid. Het was zijn nadeel dat hij uit zo’n piepklein landje kwam en het was ook niet in zijn voordeel dat er toen nog met landenploegen werd gereden. En toen in zijn nadagen de merkenploegen in de grote ronden werden ingevoerd was geen sponsor bereid om nog een grote ploeg om hem heen te formeren. Het tijdperk Anquetil was aangebroken en de Tour werd niet meer in de bergen beslist, maar in de tijdritten. In plaats van roem kreeg hij geselende kritiek van de pers en toen hij in 1963 stopte wilde hij geen journalist meer zien.

Hij trok zich terug en zijn privéleven was ook niet zo gelukkig. Twee echtscheidingen maakten hem nog achterdochtiger jegens de wereld dan hij al was. Maar hij vond nieuw geluk bij Josée en ze kregen een dochtertje Fabienne. De journalisten joeg hij echter nog jarenlang van zijn erf af. In 1979 probeerde de Limburgse journalist Bennie Ceulen het ook eens. Ook hij werd weggestuurd, maar Ceulen kwam terug om weer een NEE te krijgen. Maar Bennie is coureur geweest en dan heb je karakter. Dus een derde keer proberen met een fotograaf die de instructie kreeg: wat er ook gebeurt je zet hem op de plaat. Gelukkig sprak Bennie de juiste woorden die het ijs braken. Ik moet u de groeten doen van Martin van de Borgh. Dat was een van de Nederlandse ploegmaten van Gaul in die Tour van 1958. En zo werd Bennie de eerste journalist die bij de geheimzinnige l’Ange de la montagne wist binnen te komen. Ze werden vrienden en Bennie introduceerde een andere journalist bij hem. Dat was Jean-Marie Leblanc, destijds hoofdredacteur van Velo Magazine en toen die later directeur van de Tour werd overwon Charly Gaul zijn laatste bedenkingen en kwam hij als een VIP ieder jaar enkele dagen naar de Tour om daar te merken dat men hem nog niet vergeten was. Twee jaar geleden, toen de Tour de France 100 jaar bestond bracht Leblanc alle nog levende winnaars nog eens bij elkaar. Het waren er 22. Sinds vandaag nog maar 20, want ook Pantani is niet meer. En dat was nou juist de renner, in wie Gaul zijn echte opvolger zag. Het overlijden van Charly komt volgens Bennie Ceulen niet helemaal onverwacht, want hij sukkelde al jaren met zijn gezondheid. In zijn rug zat een afgeknelde zenuw die hem het lopen ernstig bemoeilijkte. Pijn heeft hij nu niet meer, maar de inwoners van het Groothertogdom hebben dat wel, want Charly geldt als de grootste Luxemburgse sportman ooit. Een engel hoeft hij niet meer te worden. Dat was hij al.

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>