21 januari de geboortedag van …

Goeie renner, met vooral in de tijdritten vaak wat extras.
Beroemd is het NK waar hij voorop lag, en John Talen in de slotkilometer hem ngo inhaalde. Talen, toen pleoggenoot.
(of ben ik nu in de war met Johannes Draaijer?)

Na 25 overwinningen bij de junioren, 2é op NK, diverse klassiekers en criteriums met 1 ronde voorsprong etc. Zo kwam er interesse van diverse amateurploegen, maar de keus was snel gemaakt, Jo van Aarle, destijds Dé ploeg, met Piet vd Kruijs als ploegleider.
in 1986 was er doorbraak, gelijk vanaf april, overwinningen in het buiteland, A klassiekers, etappekoersen zoals 3 daagse van zeeuws Vlaanderen, 3 daagse van de mijnstreek etc. 2é plek op het NK in Meersen waar John Talen er 10 mtr voor de streep overheen kwam, dat weten nóg veel mensen. Het contract met PDM onder Jan Gisbers, was het gevolg.
Gisbers vond dat ik nog een jaartje moest “rijpen” omdat ik net 18jaar oud was.
dat jaartje rijpen, ging wat minder omdat we noodgedwongen een andere ploeglijder met lange ij dus, kregen toegewezen, dhr Frits “hanglip” Schuur.
Dat was in 1987 en de sponsor vroeg mij om te blijven anders was ik naar Boskamp, van de Nederlandse selectie, gegaan.
Die meneer Schuur, heeft me het hele seizoen gekleineerd, mooi voorbeeld, ik lig met gerrit de Vries 2 1/2 minuut voorop, 20 km voor de finisch vd Hel van het mergeland.
Was “kat in het bakkie” dus!
Mooi niet schuur zei je mag niet winnen, Draaier wint vandaag, hij pakte mijn zadel en ging gewoon met de auto op de rem staan!!! Ik werd dus met Gerrit teruggepakt. En wat denk je Draaier word geflikt in de laatste bocht en word 2é…
In de ronde van Normandië won ik de koninginnenrit na een monsterontsnapping en werd nog eens niet gefeliciteerd door meneer Schuur.
In dat jaar, 1987, in OlympiaTour brak mijn moraal. Schuur had me de hele week aflopen zeiken en ik kon elke dag de sprints aantrekken. Tot Lunteren, daar moest s’avonds de beslissende tijdrit vereden worden.Dus hield ik die rit mijn gemak, omdat ik s’avonds de gele trui kon pakken.
maar Schuur dacht er anders over en zette zelfs mijn tijdritfiets op slot rond een lantaarnpaal en mijn normale fiets stond achter op zijn auto, hij eiste dat ik mijn excusses aan zou bieden omdat ik die sprint niet had aangetrokken…tjsa ik was kopman en kon die avond de ronde winnen, dus ik bood géén excusses aan!Ik had ook nog zoiets als een eigenwaarde!! Ik moest de fiets van vd Akker weghalen om te kunnen fietsen, een fiets die 7 maten te klein was, maar werd op 11 seconde nog 10é staande beens!!
Einde voor mij, want Schuur zei; hij weg of ik weg…ik heb zelf besloten om te gaan, in goed overleg met de sponsor en ben 3 dagen pleite geweest in Luxemburg, gewoon geen zin in alle gezever!
Toen ging ik alsnog na de selectie en kreeg kort daarna de ziekte van pfeifer…einde seizoen dus.
Dat jaar erop begon ik officieel bij PDM, een paar overwinningen in tijdritten 3 jaar op een rij de wereldbeker gewonnen etc. Kreeg ik de kans om in 1989 door te breken.
De hele winter als een beest getraind en wat gebeurd er: een val in Venezuela in de gele trui bracht een einde aan mijn carriëre.
Ik kwam in de sloot terecht en heb daar de ziekte van Lyme opgelopen, een tekenbeet.
ik was de 2é in Nederland die dat toen had, in de ergste vorm!!
Na 6 weken kwam dit in de omloop van het volk tot uiting.
3 weken coma, bloedvergiftiging, hersenvliesontsteking, 17kg afgevallen, 7 weken geheel verlamd geweest, met het bericht, of je gaat dood of je blijft levenslang verlamd en dus in een rolstoel.
Gelukkig is alles goed gekomen dankzij super dokters!!!Ik heb daarna voor “mijn eigen ik” nog 3 jaar geprobeerd terug te komen aan de top, maar het lijf wou niet meer! vanaf dat moment speel ik trainer achter de schermen, voor een paar bekende wielrenners, maar puur op de achtergrond, want ik hoef niet zo nodig op de voorgrond. Ik heb een groot makelaars kantoor in Tsjechië & Slowakije en heb het veelste druk voor andere zaken.

FRANK KERSTEN !!!!

een man met niet een hoofletter maar zijn hele naam moet in hoofdletters geschreven worden.
hij heeft mij in 1987 door de moeilijkste periode van mijn leven heen getrokken,terwijl zijn leven toen ook op zijn kop stond..
ik vind het jammer dat het hem niet gelukt is om een mooie profcarriere op te bouwen,en alleen door mensen die het hem niet gunde….hij was echt goed!
maar ik denk dat hij er vrede mee heeft zoals het gelopen is,want als iemand zich ergens door heen knokt is het frank wel.

marlies buijsen

FRANK KERSTEN is de beste wielrenner die ik ooit meegemaakt heb, en die nederland ooit gekend zal hebben. Het is alleen jammer dat het er vanwege ziekte en vertrouwen niet uitgekomen is.
De eerste keer dat ik kennis maakte met dit fenomeen was in 1984 in de ronde van luyksgestel. Frank reed als junior in de kopgroep, maar viel daar uit weg vanwege een lekke band. Hij raakte zelfs achter het peloton. Met een enorme snelheid reed hij terug naar het peloton en finishte uiteindelijk tussen kopgroep en peloton. In die jaren was het niveau veel hoger dan nu. En wat hij deed was eigenlijk onmogelijk. Een maand later zag ik hem weer in de zware ronde van duizel. Daar heeft hij tweemaal bij de junioren en 1x bij de amateurs gereden. Nooit zal ik die wedstrijden vergeten. Hij reed in die loodzware ronde bijna vanaf de start weg en finishte ogenschijnlijk op het gemak telkens met MINIMAAL 1 RONDE VOORSPRONG OP DE REST!. Bij de amateurs werd de latere prof michel cornelisse tweede op een ronde en 10 sec. Krattenknipsels heb ik bewaard en bewonder deze samen met mijn herinneringen nog steeds. Want de manier waarop Frank fietste heb ik nooit meer gezien en zal ik ook nooit meer zien. Alleen Frank van den Broucke in zijn hoogtijddagen kon er in de buurt komen.

M.Smolders