16 maart de geboortedag van :

Pascal Richard (1964)

De Zwitser Pascal Richard was beroepsrenner van 1986 tot 2000. Zijn eerste jaren had hij vooral succes als veldrijder. In 1988 werd hij als 24-jarige wereldkampioen in Hagendorf voor Adrie van der Poel en Beat Breu. Ook als wegrenner had succes. In 1993 pakte Richard in de Ronde van Lombardije zijn eerste grote klassiekerzege. Zijn succesvolste jaar was 1996, toen hij reed voor MG Maglificio – Technogym van Giancarlo Ferretti. Datzelfde jaar won hij in Atlanta de Olympische wegwedstrijd (voor zijn voormalige ploeggenoten Rolf Sorensen en Max Sciandri) Een onstuimige Lance Armstrong was voor eigen publiek te vroeg aangegaan en door Richard als springplank gebruikt. Eerder dat jaar had Richard de Texaan al afgehouden van een felbegeerde zege in de heuvelklassieker Luik-Bastenaken-Luik. Ook pakte de Helveet dat jaar etappes in de Tour de France (naar Le Puy en Velay) en de Giro d’Italia (naar Briancon). Na dit jaar vertrok hij naar de Franse Casino ploeg, maar aansprekende resultaten wist hij niet meer te behalen. Hij wilde in een speciaal olympisch shirt zijn koersen rijden maar pas nadat de UCI bond met boetes dreigde, staakte Richard zijn voornemen. Door een abces aan het zitvlak moest hij de Tour aan zich voorbij laten gaan. Hij wist het nieuws vooral te halen door zijn beschuldiging in een Zwitserse boulevardblad dat Tourwinnaars Riis en Ullrich doping gebruikt zouden hebben. Hij werd hiervoor door de UCI berispt. In 2000 stopte hij met wielrennen.

Wie is er nog meer geboren op 16 maart ?

Arie van Vliet (1916)
Arie van Vliet geld als een van de beste pistier die ons land ooit gekend heeft, in een tijd dat baanwielrennen nog populairder was dan wielrennen op de weg. Hij reed zijn wedstrijden zowel voor als na de tweede wereldoorlog. Zijn duels met Jan Derksen waren beroemd. Van Vliet werd ‘De Professor’ genoemd vanwege de bril die hij droeg en zijn intelligente manier van rijden. Van Vliet deed voor het eerst internationaal van zich spreken in 1934. Toen haalde hij als achttienjarige een zilveren medaille op de wereldkampioenschappen. Hij was goed voor zeventien nationale en drie wereld- titels. Vier keer reed hij een wereldrecord op de tijdrit. In 1936 liep hij olympisch goud mis. In de finale in Berlijn tijdens de Spelen in Nazi-Duitslandwerd hij onreglementair afgesneden door de Duitser Toni Merkens. Ondanks protest van Van Vliet mocht Merkens zijn medaille houden. De jury durfde in het fanatieke nazi-klimaat niet tot diskwalificatie over te gaan. Merkens moest enkel een boete betalen. In 1938 won Arie van Vliet zijn eerste wereldtitel sprint. Hij versloeg in de finale de regerend wereldkampioen, de Belg Jef Scherens. In 1937 begon Van Vliet een bloeiende loopbaan als prof die maar liefst twintig jaar zou duren. Hij werd wereldkampioen in 1938, 1948 en 1953. In 1953 werd hij als wereldkampioen Sportman van het Jaar. Hij was al 41 jaar toen hij in 1957 zijn indrukwekkende carriere afsloot. Na zijn actieve loopbaan begon van Vliet een eigen zaak met het dealerschap voor DAF, later Volvo. Als trainer, jurylid bij de aankomsten en bestuurslid van de KNWU was hij na zijn pensioen nog actief in de wielersport. Ruim 68 jaar behaalde Nederland geen olympische medaille bij het baanwielrennen, pas in 2004 kreeg hij met Theo Bos een opvolger. Arie van Vliet maakte het niet meer mee. Hij overleed op 9 juli 2001 in Woerden.

Lees ook:Volop spektakel in overgangsetappe
Lees ook:Sterk staaltje van Thor Hushovd in Pyreneeënetappe
Lees ook:De vijf ontdekkingen van de Tour de France 2011
Lees ook:De tien grote meneren van de Tour de France 2011 (1-5)
Lees ook:Contador gunt ex-ploegmaat de etappe

Heb jij Wielrennen.Blog nog steeds niet toegevoegd aan je Google homepage of Reader? Klik hier!