Column Wouter Hendriksen: zwart ijs

Zwart ijs 

Door: Wouter Hendriksen
————————————————————–

Renners vlogen links en rechts over het asfalt. Ze gleden onderuit als pasgeboren lammetjes op glad ijs. Ze werden het ravijn in gedreven, zonder remmen of vangnet. Niets dat ze tegen kon houden. Het was vallen, of ….. vallen. Slechts enkele renners hadden de mogelijkheid tot anders. Je had geluk als je er tussendoor kon, of als je niets raakte op je lijdensweg naar stilstand.

Het hoort er nu eenmaal bij. Valpartijen horen bij het wielrennen. Valpartijen horen even veel bij het wielrennen als geschoren benen. Echter, de Italiaanse wegen lijken soms wel een ijsbaan. Waar banden geen grip krijgen op het glad gepolijste asfalt. Waar je maar moet hopen dat de renner voor je overeind blijft. Het is als schaatsen op zwart ijs, zonder ijzers.

Wat er donderdag in de 6e Etappe van de Giro d’Italia gebeurde was waar de renners al een week bang voor waren. Een massale valpartij, slechts enkele kilometers voor de voet van de Monte Cassino waar de streep getrokken was.

Renners werden opengereten. Fietsen vlogen door de lucht. Banden ploften. Botten kraakten. Vellen schaafden. Het was een slagveld. Renners lagen onbeweegelijk op het natte Italiaanse asfalt. Maar voorin ging de koers gewoon verder.

Er werd gereden alsof levens er van af hingen. De Australiërs maakten geen vrienden door vol door te trekken direct na de valpartij. Maar wat moet je dan? Wachten? Natuurlijk niet. In de koers is alles geoorloofd.

De renners die je nadien kwaad aankijken, kijken je alleen kwaad aan omdat zij tijd verloren hebben. Ze zaten dus niet goed van voren op het moment van de valpartij, diep in de finale. Dan ben je niet attent aan het koersen en dan kun je zoiets verwachten.

Als er wordt gevallen op 80 kilometer van de streep, dan wacht men. Maar op 8 kilometer van de streep? Dan rijdt men gewoon door. Wie er dan niet bij zit heeft simpelweg pech. maar moet nadien niet gaan zeuren, vind ik.

Dit neemt overigens niet weg dat renners over belachelijke wegen worden gestuurd waar zelfs auto’s slippend overheen rijden. Laten we daar wat aan doen in plaats van zeuren over het doorrijden van Evans na een valpartij. Laat de organisatie aan een veiliger parcours werken. Aan de koers kan niks veranderd worden. Koers blijft koers.

Wouter

 

 

 

 

Lees ook:Gran Fondo Dead Sea: Koersen in een land met een imagoprobleem
Lees ook:Powerbanks, de oplossing voor onderweg
Lees ook:Een rugzak voor tijdens het wielrennen: wel of niet doen?
Lees ook:Video: Boze wielrenner smijt fiets doormidden
Lees ook:Voorbeschouwing Olympische wegwedstrijd mannen en vrouwen

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>