Naar aanleiding van het overlijden van Peter Post, schenken we deze dagen aandacht aan zijn verdiensten voor de wielersport. Vandaag gaat het over de periode dat Post ploegleider was van het Panasonic team. In het filmpje hierboven zie je een van de meest aansprekende overwinningen van de ploeg: die van Eric Vanderaerden in Parijs-Roubaix 1985.

In 1983 kwam er een einde aan de het tijdperk met Raleigh als hoofdsponsor van de wielerploeg. Post vond een nieuwe sponsor in het Japanse elektronicaconcern Panasonic. Raleigh bleef nog wel aan als materiaalsponsor. Het kwam in 1983 ook tot een breuk tussen Peter Post en Jan Raas. Rond Raas werd een nieuwe ploeg geformeerd, waarbij veel renners van Post zich aansloten.

Slechts zeven renners van Raleigh maakten de overstap naar Panasonic. Post moest dus op zoek naar nieuwe renners. Buitenlandse kopmannen werden binnengehaald, zoals de Australiër Phil Anderson en de Belgen Eddy Planckaert en Eric Vanderaerden. Met deze aanwinsten bleek het nieuwe team vooral sterk in de Vlaamse klassiekers. Al in 1984 was er de eerste overwinning in de Ronde van Vlaanderen voor Johan Lammerts. De ploeg van Post won dat jaar ook alle Vlaamse semi-klassiekers in de aanloop naar de Ronde.

In 1985 was er opnieuw winst in de Ronde van Vlaanderen, ditmaal voor Eric Vanderaerden. Panasonic zou tussen 1984 en 1992 bovendien drie maal zegevieren in Parijs-Roubaix (Vanderaerden, Planckaert en Jean-Marie Wampers), twee maal in de Amstel Gold Race (Eric van Lancker en Olaf Ludwig) en Luik-Bastenaken-Luik (Van Lancker).

In de grote ronden wist de ploeg nog steeds regelmatig een etappe te winnen, al ging dat niet meer met grote overmacht zoals in de Raleighjaren. In de Ronde van 1986 veroverde Eric Vanderaerden de Groene Trui.

In het eindklassement van de Grote Ronden speelde de ploeg een wat bescheidener rol. Peter Winnen had zijn beste jaren achter de rug, terwijl Steven Rooks en Gert-Jan Theunisse hun beste prestaties leverden in het shirt van PDM. Erik Breukink liet van de klassementsrijders nog het meeste zien: hij won het jongerenklassement in de Tour van 1988 en stond twee keer op het podium in de Giro.

Gedurende de Panasonic-periode zou Peter Post steeds meer manager worden en minder ploegleider. Veel taken werden overdragen aan Walter Planckaert en Theo de Rooy. In 1995 trok Post zich geheel terug uit de wielersport.

Naar aanleiding van het overlijden van Peter Post, schenken we deze dagen aandacht aan zijn verdiensten voor de wielersport.

Vandaag wordt de Tour de France van 1980 belicht; De ploeg Post won dat jaar het eindklassement, het jongerenklassement en maar liefst elf etappes.

Op Youtube staan drie filmpjes met mooie beelden van de Nederlandse etappezeges en andere hoogtepunten uit deze Ronde, met commentaar van het duo Smeets en Nelissen. Hier de links naar deel 1, deel 2 en deel 3.

Tourstart in Duitsland
Bij de Tourstart in Frankfurt was Bernard Hinault de grote favoriet voor de eindzege. Hij werd ook de eerste gele truidrager door de proloog te winnen voor Gerrie Knetemann.

Op de tweede Tourdag was er dubbel succes voor de mannen van Post. Nadat Jan Raas de ochtendrit had gewonnen, waren de Raleigh’s ook het sterkst in de ploegentijdrit waardoor Knetemann in het klassement aan de leiding kwam.

Lees verder

Naar aanleiding van het overlijden van Peter Post, schenken we deze dagen aandacht aan zijn verdiensten voor de wielersport. Vandaag gaan we in op de periode dat Post ploegleider was bij het zeer succesvolle TI-Raleigh team.

Gezien zijn koersinzicht en organisatietalent was het geen verrassing dat Peter Post na zijn actieve loopbaan terugkeerde in het peloton. De Britse rijwielfabrikant Raleigh zag in de Nederlander de ideale man om een nieuw wielerteam op te starten.

Roy Schuiten
In de eerste jaren speelde het team van Post een bescheiden rol in het peloton. Voor de ploeg kwamen aanvankelijk ook een groot aantal Britten uit. In de grote koersen hadden die weinig in te brengen. De bekendste Nederlandse renners wilden eerst eens afwachten of de nieuwe ploeg een succes zou worden, en kozen voor een buitenlandse werkgever. In 1974 en 1975 was het vooral tijdrijder Roy Schuiten die overwinningen boekte.

Lees verder

Hoewel Peter Post op de weg een aantal aansprekende overwinningen behaalde, blonk hij vooral uit in het baanwielrennen. Het wielrennen op de baan stond destijds veel hoger in aanzien dan nu. Veel grote kampioenen lieten zich ook in de zesdaagsen zien.

Nederlands en Europees kampioen
Als jonge prof won in 1957 Post al zijn eerste zesdaagse, die van Chicago. In dat jaar werd hij ook Nederlands Kampioen op de achtervolging. Deze titel was de eerste in een rij van vele nationale baantitels, vooral op de achtervolging. Post verzamelde ook heel wat Europese titels, maar greep steeds langs de regenboogtrui. Wel was hij houder van het werelduurrecord achter derny’s.

Lees verder

In bovenstaand filmpje zijn mooie beelden te zien van Parijs-Roubaix in 1964, de belangrijkste overwinning van Peter Post als renner. Naar aanleiding van het overlijden van Post, schenken we de komende dagen aandacht aan zijn verdiensten voor de wielersport. Vandaag gaan we in op de prestaties van Post als wegrenner.

Peter Post werd profwielrenner in 1956 bij de Nederlandse Remingtonploeg. Later zou hij ook voor andere Nederlandse teams uitkomen, zoals Radium, Locomotief en Willem II-Gazelle. Daarnaast reed Post enkele seizoenen bij Faema en Flandria, grote buitenlandse ploegen uit die tijd.

Lees verder

Als renner was Post zowel op de weg als op de baan succesvol. Zijn mooiste overwinning op de weg is die in Parijs-Roubaix 1964. De gemiddelde snelheid waarmee hij dat deed is in de 46 volgende edities nooit meer geëvenaard.

Meer furore nog maakte Peter Post op de baan. In de gouden tijden van de Zesdaagsen, wist hij maar liefst 65 keer te winnen. Aan zijn actieve loopbaan kwam in 1972 een einde door een val in de Zesdaagse van Rotterdam.

Lees verder