Zowel voor Theo Bos als Marianne Vos is plaats in de selectie voor het WK op de baan. De Nederlandse wielerbond KNWU maakte dat vandaag bekend.

Theo Bos zal met Peter Schep deelnemen aan de koppelkoers. Bos is natuurlijk op de baan vooral bekend geworden als sprinter (vijf wereldtitels), maar de sprintnummers zijn niet te combineren met het wielrennen op de weg.

Lees verder

De nummer twee, David Millar, had aan de finish een achterstand van 1’02” op Cancellara. De Duitser Tony Martin werd geplaagd door een lekke band, maar werd nog derde op 1’12”. Lees verder

De eerste regenboogtruien in het Australische Geelong zijn uitgereikt aan Taylor Phinney (USA) en de Britse Emma Pooley. Phinney maakte zijn favorietenrol bij de beloften in de tijdrit waar. De overwinning van Pooley daarentegen kwam enigszins als een verrassing. Lees verder

Doordat het WK in 2010 aan de andere kant van de wereld wordt verreden, zijn de meeste TV-uitzendingen op voor wielerliefhebbers ongebruikelijke tijden. Om niets te hoeven missen hier een overzicht van de programmering op de Nederlandstalige zenders. Lees verder

Boonen werd wereldkampioen na een sprint

In de meeste voorbeschouwingen op het WK is erop gespeculeerd dat de sprinters in het peloton goede kansen hebben. Nu veel renners het circuit verkend hebben, blijkt het parcours toch wat lastiger dan verwacht.

De Belgische kopman Philippe Gilbert is tevreden met de moeilijkheidsgraad. Zo liet  al weten dat de twee steile klimmen behoorlijk pittig zijn. Ook als er gesprint wordt om de eindzege acht hij zich kansrijk vanwege de hellende finishlijn. Lees verder

In de week voorafgaande aan het WK belichten we de zeven Nederlandse wereldkampioenen bij de profs. Harm Ottenbros, wereldkampioen in 1969, is een opvallende naam in dat gezelschap.

De zes andere wereldkampioenen horen zonder meer tot de beste Nederlandse wielrenners aller tijden, maar toen Ottenbros kampioen werd was hij een jonge renner zonder indrukwekkend palmares. Twee etappes in de Ronde van Zwitserland waren zijn belangrijkste overwinningen.

Ottenbros profiteerde op 10 augustus 1969 van de animositeit in de Belgische wielerploeg, waar Rik van Looy en Eddy Merckx niet voor elkaar wilden werken. Een kopgroep met naast Ottenbros ook Jan Harings kon daardoor voorop blijven. Met nog drie ronden te gaan, bleven Ottenbros en de Belg Julien Stevens over.  De rappe Ottenbros wist in een spannende eindsprint Stevens net voor te blijven. Lees verder

In de week voorafgaande aan het WK belichten we de zeven Nederlandse wereldkampioenen bij de profs. Jan Janssen was in 1964 de tweede Nederlander die de wereldtitel binnen haalde. Dat gebeurde in Sallanches in de Franse Alpen.

Janssen brak in dat jaar definitief door in het peloton, na de overwinning in Parijs-Nice pakte hij twee etappes en het puntenklassement in de Tour. Hij blaakte dan ook van het zelfvertrouwen en eiste de avond voor de wedstrijd het kopmanschap op.

De kampioensrace verliep geheel volgens plan. Er zaten enkele Nederlanders bij de vroege ontsnapping, dus kon Janssen zijn benen lang sparen. In de finale kon hij meegaan met een groep met favorieten. Lees verder

Er wordt al volop gespeculeerd over de kanshebbers op het WK bij de profs, maar bij de dames en de beloften liggen wellicht nog betere mogelijkheden voor Nederlanders. Namens Nederland (eerste op de UCI-ranglijst) gaan acht vrouwen van start in Australië. Noortje Tabak plaatste zich als Europees Kampioene al rechtstreeks. Lees verder

Middelkamp had zich al voor de Tweede Wereldoorlog in de kijker gereden. In 1936 wist hij bij als eerste Nederlander een etappe in de Tour de France te winnen. Een zware bergrit nog wel met aankomst in Grenoble, over de Lautaret, de Télégraphe en de Galibier. Dit terwijl ploegleider Joris van den Bergh Middelkamp had moeten overhalen om naar Frankrijk af te reizen omdat die naar eigen zeggen nog nooit iets hoger dan een kerktoren had gezien. In 1938 schreef Middelkamp opnieuw een Tourrit op zijn naam.

Ook op het WK presteerde Middelkamp goed: in 1936 werd hij al eens derde, en ook op het eerste WK na de oorlog reed hij een prima race. Materiaalpech hield de renner destijds van het podium. Lees verder

Er is inmiddels een kwart eeuw voorbij gegaan zonder dat een Nederlandse prof wereldkampioen op de weg werd. In totaal vergaarden Nederlanders zeven wereldtitels. Helemaal niet zo slecht: Nederland is daarmee het vierde land in de rangschikking, net achter Frankrijk (acht titels), maar nog voor de Spanjaarden (vijf). Lees verder